„Anal karakter“ terimi, Sigmund Freud’un psikoseksüel gelişim teorisiyle ilgilidir. Teoriye göre, çocuklar yaşamlarının belirli dönemlerinde farklı erogene bölgelere odaklanır ve bu dönemler karakterin temel özelliklerini şekillendiren deneyimlere sahne olur. Anal dönem, genellikle 18 ay ile 3 yaş arasında gerçekleşir ve bu süre zarfında çocuklar tuvalet eğitimi alır ve dışkılama kontrolü ile ilgilenir.
Anal karakter, bir bireyin anal dönemde yaşadığı deneyimlerin sonucu olarak oluşan karakter özelliklerini tanımlar. Bu kişilik özellikleri, çocukların tuvalet eğitimi sırasında yaşadıkları deneyimlere bağlı olarak değişebilir ve genellikle düzenli, titiz, inatçı ve düşkün gibi özelliklerle ilişkilendirilir. Anal karakter, Freud’un psikoseksüel gelişim teorisi bağlamında anlaşılması gereken bir kavramdır ve güncel psikoloji alanında sıklıkla kullanılmamaktadır.
Bu, titizlik, düzenlilik, zorlayıcılık, tasarruf ve inatçılık ile karakterize bir karakter görüntüsüdür.
Terim, Sigmund Freud’un nevroz öğretimi bağlamında geliştirdiği fiksasyon fikri altındadır.
Freud’un psikoseksüel gelişim teorisine göre, insanlar yaşamı boyunca beş aşamadan geçer:
-
Oral evre (yaşamın 1. yılı)
-
Anal evre (2. – 3. yıl)
-
Fallik evre (4. – 5. yıl)
-
Geçikme (evre) aşaması (6-13. Yıl)
-
Genital (evre) aşama (14. yıldan itibaren)
Her aşamanın özelliği olan ihtiyaçları karşılamamak, yani gelişimin bu aşamasında durmak fiksasyona yol açan travmatik bir deneyimdir.
Freud’un bu fikirleri modern deneysel psikoloji ile doğrulanamadı.