Anksiyolitik, kaygı ve endişeyi azaltan veya gideren ilaçlara verilen genel bir isimdir. Anksiyolitikler, anksiyete bozukluğu, panik bozukluk, uyum bozukluğu ve stresle ilişkili durumlar gibi çeşitli psikolojik durumların tedavisinde kullanılır. Bu ilaçlar, genellikle beynin kimyasal dengesini düzenleyerek ve sinir sistemi üzerinde sakinleştirici bir etki yaparak çalışır.
Anksiyolitikler arasında benzodiazepinler (ör. diazepam, alprazolam, lorazepam), seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI’lar) (ör. fluoksetin, sertralin), azapironlar (ör. buspiron) ve beta blokerler (ör. propranolol) gibi farklı ilaç sınıfları bulunmaktadır.
Anksiyolitik ilaçların etkinliği ve yan etkileri kişiden kişiye değişebilir. Uzun süreli kullanımda, bazı anksiyolitikler bağımlılık yapabilir ve tolerans gelişebilir. Bu nedenle, bu ilaçlar doktor reçetesi ve gözetimi altında kullanılmalıdır.
Anksiyolitik, kelimenin tam anlamıyla kaygıyı ve korkuyu giderici anlamına gelir.
Bunlar öncelikle patolojik kaygıyı tedavi etmek için kullanılan kaygı giderici veya kaygı azaltıcı maddelerdir. Yatıştırıcı (ataractik) veya zayıf sakinleştirici terimleri eş anlamlı olarak kullanılmaktadır. Anksiyolitikler geleneksel sedatifler içerir, bazı antihistaminikler, antikolinerjikler (aktif bileşen parasempatik sinir sistemi içinde asetilkolinin [ACh] etkisini bastırır) ve benzodiazpines de mevcuttur.
Buspiron, daha yeni bir anksiyolitiktir. Kimyasal, yapısal ve farmakodinamik olarak benzodiazepinlerden farklıdır. Buspiron ile anksiyetede azalma sadece birkaç hafta içinde ortaya çıkar.
Halihazırda mevcut olan ilaçların çoğu aynı zamanda sakinleştirici bir etkiye sahiptir. Bunlar sıradan yatıştırıcılarla ortak birçok özelliğe sahiptir.