„Dışsallaştırma“ veya „eksternalizasyon“, psikoloji ve psikoterapi alanında kullanılan bir terimdir. Bu terim, bireyin içsel deneyimlerini, duygusal durumlarını veya sorunlarını dışarıya, başka bir şeye veya başka bir kişiye yansıtma eğilimini ifade eder.
Dışsallaştırma, kişinin içsel sorunları veya duygusal zorluklarıyla başa çıkmak yerine, bunları dış dünyaya, başkalarına veya çevresel etkenlere atfetmesini içerir. Birey, kendi sorumluluğunu veya içsel nedenleri görmek yerine, dış etkenleri veya başkalarını suçlama eğilimindedir. Bu süreçte, kişi kendi duygusal deneyimlerinden veya içsel çatışmalardan kaçma veya uzaklaşma stratejileri kullanır.
Dışsallaştırma, psikolojik savunma mekanizmalarından biridir ve kısa vadede kişinin rahatlama hissi yaşamasına yardımcı olabilir. Ancak uzun vadede, bireyin sorunlarını çözme ve içsel büyüme açısından sınırlayıcı olabilir. Dışsallaştırma, psikoterapide çalışılan bir konudur ve bireyin içsel deneyimlerini fark etmesi, sorumluluk alması ve duygusal zorluklarla yüzleşmesi için desteklenir.