İçe kapanma ya da anachoresis, bir bireyin sosyal etkileşimlerden ve dış dünyadan bilinçli olarak geri çekilmesi ve izole bir yaşam sürme eğilimi göstermesi durumudur. Bu terim, genellikle psikolojik veya duygusal travma, yoğun stres, depresyon veya sosyal anksiyete gibi durumlar sonucunda ortaya çıkabilir. İçe kapanan bireyler, sosyal çevreleriyle ilişkilerini sınırlar, genellikle kendi başlarına zaman geçirmeyi tercih eder ve dünya ile etkileşimlerini en aza indirgeyebilirler.
Bu durum, içe dönüklük ile karıştırılmamalıdır. İçe dönüklük, bir kişilik özelliği olarak tanımlanırken, içe kapanma genellikle bireysel bir seçim ya da belirli durumların bir yan etkisi olarak görülür. İçe kapanma, bireyin sosyal çevresiyle ve dış dünyayla etkileşim kurma şeklini etkileyen geçici ya da kalıcı bir durum olabilir.
Bazı durumlarda, içe kapanma kişisel gelişim ve kendine dönük bir yolculuk için bilinçli bir tercih olabilir. Ancak, eğer bu durum bireyin günlük işlevselliğini, ilişkilerini ve genel yaşam kalitesini olumsuz yönde etkiliyorsa, bu durum bir psikolojik sorun olarak ele alınabilir ve profesyonel yardım gerektirebilir. İçe kapanma ile başa çıkma ve bu durumun altında yatan nedenlerin ele alınması için psikolojik danışmanlık ve terapi faydalı olabilir.