İş yeri zorbalığı, bir iş yerinde bir veya daha fazla kişinin, bir başkasına karşı sistematik olarak ve sürekli olarak saldırgan veya rahatsız edici davranışlarda bulunması durumunu ifade eder. Bu tür davranışlar, kişinin işini yapmasını veya iş ortamında rahatça bulunmasını engelleyebilir ve genellikle kurbanın psikolojik veya fiziksel sağlığını olumsuz etkiler.
İş yeri zorbalığının bazı örnekleri şunları içerebilir:
1. Sözlü Taciz: Küfür etme, hakaret etme, alay etme veya aşağılama gibi sözlü saldırılar.
2. Duygusal Taciz: İş arkadaşları veya yöneticiler tarafından sürekli olarak psikolojik baskı altına alma, tehdit etme, manipüle etme veya izole etme.
3. Fiziksel Taciz: İş yerinde fiziksel şiddet uygulama veya tehdit etme.
4. Sosyal Dışlama: Kişiyi grup faaliyetlerinden dışlama, iş arkadaşları arasında yaygın dedikodu veya kötü muamele gibi sosyal dışlama yöntemleri.
5. Profesyonel Sabotaj: Kişinin işini yapmasını engellemek veya kişisel veya profesyonel itibarını zedelemek için çalışmalara müdahale etme veya bilgiyi gizleme.
İş yeri zorbalığının pek çok nedeni olabilir. Bazıları arasında rekabetçi iş ortamları, liderlik veya yönetim sorunları, önyargı veya ayrımcılık, güç dengelerindeki dengesizlikler ve işyerindeki stres faktörleri yer alabilir.
İş yeri zorbalığı, kurbanın iş performansını, duygusal sağlığını ve genel refahını olumsuz etkileyebilir. Kurbanlar sık sık anksiyete, depresyon, düşük özgüven, işten ayrılma isteği ve hatta fiziksel sağlık sorunları gibi sonuçlarla karşılaşabilirler.
İş yeri zorbalığına karşı mücadele etmek için işverenlerin, iş yerindeki politikalarını geliştirmesi, çalışanlara eğitim ve farkındalık sağlaması, şikayetleri ele almak için prosedürler oluşturması ve güvenli bir çalışma ortamı sağlaması önemlidir. Aynı zamanda, bireylerin de zorbalığı rapor etmek için güvenli bir ortam ve destek alabilecekleri kaynaklar bulmaları önemlidir.