Fechner kanunu, psikofizik alanında önemli bir yere sahip olan bir yasayı ifade eder. Gustav Fechner tarafından 1860’larda ortaya atılan bu kanun, dış dünya ile iç deneyimlerimiz arasındaki ilişkiyi açıklamaya yönelik bir matematiksel modeldir.
Fechner kanununa göre, bir uyaranın şiddeti ile algılanan hissiyat arasında logaritmik bir ilişki vardır. Yani, uyaranın şiddeti artarken, algılanan hissiyatın artış hızı azalır. Örneğin, bir sesin şiddeti arttıkça, insanlar tarafından algılanan sesin daha az artması beklenir.
Bu kanun, psikofizik alanında yoğunluk, parlaklık, ses şiddeti gibi algılanan özelliklerin fiziksel uyarana nasıl bağlı olduğunu incelemek için kullanılır. Fechner kanunu, psikolojide algı ve uyarımla ilgili yapılan deneylerde de yaygın olarak kullanılan temel bir matematiksel modeldir.